รวมๆ มาให้ครับ ช่วงนี้เปลี่ยนเครื่องชงใหม่ สตีมดีกว่าเดิมพวกเราที่ซีทฯ เลยเทอาร์ตกันสนุกขึ้น หลายคนชอบถามว่ามีเทคนิคการฝึกอย่างไร ตอบทีไรก็เหมือนคนหวงวิชาถูกหาว่า “กั๊ก” ทุกครั้ง แต่จริงเสียยิ่งกว่าจริงว่าเคล็ดลับการฝึกนั้นไม่มี มีแต่ต้อง “ฝึก” อย่างตั้งใจเท่านั้น เราทุ่นค่าใช้จ่ายด้วยการฝึกรินน้ำแทนนม รินลงในถ้วยทุกขนาด รินเบา รินค่อย รินช้า รินเร็ว รินทุกลวดลายที่คิดได้ เราฝึกสตีมนมซ้ำไปซ้ำมา หาตำแหน่งการสตีมที่ดีที่สุด จนได้โฟมนมที่ครีมละเอียดที่สุด และได้ความหนาตามที่ใจต้องการ
การรินนมเพื่อสร้างงานลาเต้อาร์ตไม่น่าต่างจากการเขียนหนังสือ เด็กเล็กๆ ที่เริ่มฝึกเขียน “ก. ไก่” ครั้งแรกในชีวิตก็ต้องมีเหยเก เพราะกล้ามเนื้อมือ นิ้ว และข้อมือยังไม่เคยชิน ไม่มีกำลัง หากเริ่มวาดภาพเริ่มจับพู่กันใหม่ๆ รูปที่วาดมักดูไม่ค่อยได้เป็นธรรมดา ต่อเมื่อฝึกฝนจำชำนาญพู่กันนั้นจะเชื่องราวกับเป็นอวัยวะหนึ่งของร่างกาย ใจเราหมายจะให้เกิดเส้นสายอย่างไร มันก็จะสามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างนั้น
การรินนมลงในกาแฟยังต้องเข้าใจธรรมชาติของนม เหมือนที่เราต้องเข้าใจทฤษฎีสีบ้างในการวาดภาพ ว่า “โฟมนม” นั้นคือนมที่มีฟองอากาศแทรกตัวอยู่ย่อมมีน้ำหนักเบากว่า “น้ำนม” ในภาวะปกติย่อมลอยอยู่ด้านบน การรินลงในถ้วยหากรินเบาๆ โฟมนมจะไหลลงไปได้ยาก การรินลาเต้ซึ่งมีโฟมนมค่อนข้างบางเราจึงรินเบาๆ ในช่วงแรก เพื่อเก็บโฟมนมไว้ในเหยือก และรักษาครีมกาแฟให้สะอาดไว้ จนกระทั่งรินจนเลยครึ่งถ้วยขึ้นมาจึงรินแรงขึ้นเพื่อเร่งให้โฟมนมในเหยือกไหลลงไปในถ้วย จังหวะนี้การรินด้วยน้ำหนักที่สม่ำเสมอจะค่อยๆ สะสมโฟมนมสีขาวให้ลอยอยู่ด้านบนแทรกตัวเป็นลวดลายต่างๆ ไปกับครีมากาแฟสีน้ำตาลทำให้เราเห็นเป็นลายที่สวยงาม
ดูให้มาก ฝึกให้มาก และทำความเข้าใจ นี่แหละครับเทคนิคหรือเคล็ดลับจริงๆ ในการฝึกลาเต้อาร์ต
ใครว่าไง