oOm cAFe culturE

ก็มันเป็นเรื่องของการใช้ชีวิต :,’”. +!*

ถ้าเช้าวันหนึ่งกลางเมืองหาดใหญ่เรานั่งกินบักกุดเต๋กันแล้วมีกาแฟจาไมก้าบลูเม้าเท่นดื่มด้วยก็คงจะดี…แต่แค่โกปี๊เข้มๆ ในน้ำร้อนมากๆ นั่นมันเข้ากันดีอยู่แล้ว ขมมาก ไม่อร่อยเลย แต่..ให้ความรู้สึกดีเหลือเกิน

เพื่อนที่เรียนอยู่ที่อาเค่นรอยต่อเยอรมันเบลเยี่ยมฝากกาแฟมาให้ “พลัมคาฟี่” โรงคั่วขึ้นชื่อในเมือง ผมเค็มเม็กซ์ “EDEL MOCCA” กาแฟตัวแพงของเขาดื่ม มีกลิ่นเก่านิดหน่อยแต่ยังอร่อยดี ที่เหลือก้นเหยือกเลยรินให้คุณแม่ดื่มบ้าง ท่านว่าไม่ชอบ มันเปรี้ยว “แม่คอไม่ถึงช่วยส่งบันไดมาให้ด้วย” แต่ “เสียใจด้วยครับ บันไดนี้แม่ต้องต่อไว้ใช้เอง” ผมช่วยอะไรมากไม่ได้แม้แต่การโน้มมันให้ต่ำลงมา

Oom ฉบับบพ็อคเก็ตบุ๊ค ได้มาตามข่าวที่ khun_aut โพสต์ไว้ ผมกวาดตาดูเร็วๆ เข้าใจว่านิตยสารไม่ได้แปลงร่าง หากเขาเพิ่มไลน์พ็อคเก็ตบุ๊คเพิ่มเติม แต่ละเล่มมีคอนเซ็ปต์หรือหัวข้อชัดเจนโดยเล่ม คาเฟ่คัลเจอร์นี้ถือเป็นปฐมฤกษ์

ที่คำนำของเล่ม ตอนหนึ่งทีมงานเขียนไว้ว่า  “เรารักการใช้ชีวิต”

นั่นสิหลายคนคงรักเหมือนกัน แต่อาจไม่ได้คิดถึงมันมาก เพราะชีวิตที่รวดเร็วของยุคกูเกิ้ลนี้ ทำให้หลายคน “ใช้ชีวิตไม่ทัน” หรือ “ไม่ทันที่จะใช้ชีวิต” จะรู้ตัวอีกทีนี่อายุก็มากเข้าแล้ว อีกหลายคนหาเงินเก่งจนใช้ชีวิตไม่เป็น กูเกิ้ลเลยพาไปใช้ให้เสียๆ หายๆ

เอาล่ะ ตั้งสติได้แล้ว เราจะลอง “ใช้ชีวิตดูบ้าง” แล้วยังไง ? จะใช้ยังดี …… OoM เขาคงแนะนำได้บ้าง

คาเฟ่ คัลเจอร์ มีร้านกาแฟเต็มไปหมด แต่ละร้านตกแต่งกันสวยงาม มีสไตล์น่าสนใจทั้งนั้น มีเนื้อหา มีบทสัมภาษณ์บ้างเล็กน้อย แต่เรื่องรสชาติของกาแฟ เท่ากับศูนย์ อ้อ..ไม่ใช่สิ “อร่อย หอมกรุ่น เข้มข้น สูตรเฉพาะ ต้องลอง ไปยาลใหญ่” แต่คงวนเวียนอย่างที่คุ้นหูเท่านี้

ผมขออนุญาติแง้มเป็นหนังตัวอย่างจากตอนหนึ่งของบทสัมภาษณ์คุณเจิดจันทร์ เหล่าวานิช แห่งร้าน Kuppa สุขุมวิท 16

“ความรื่นรมย์ มันช่วยลดความแข็งกระด้างได้นะ”

ภาพของสุภาพสตรีที่เปี่ยมรอยยิ้มคู่กับเครื่องคั่วกาแฟ เป็นภาพที่น่าดูเสมอ

 

ถึงตรงนี้พอคิดได้หรือยังครับ ว่าจะใช้ชีวิตยังไงดี ถ้ายังคิดไม่ออก…..

 

อย่าหงุดหงิดไปครับ แสดงว่าอาจมา “ถูกทาง” แล้วก็ได้  เพราะว่า

คุณเริ่มทำอะไรได้ “ช้า” ลงบ้างแล้ว…