we cAn cup in eVerYwAy

คำว่า cupping นั้นเป็นที่คุ้นหูมากขึ้นเรื่อยๆ ในหมู่คนที่ชื่นชอบกาแฟ สำหรับคนทำกาแฟไม่ว่าจะอยู่ในส่วนไหนก็ตามถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นถ้าเปรียบเหมือนนักประพันธ์เพลงท่านย่อมต้องฟังเพลงอย่างน้อยก็เพลงที่ท่านกำลังแต่ง หากชิมกาแฟไม่เป็นก็เหมือนเอาคนหูหนวกแต่กำเนิดมาแต่งเพลงย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับผู้บริโภคโดยทั่วไปอาจใช้การ cupping เป็นกิจกรรมเพื่อความสนุกสนานเพลิดเพลินเพราะการชิมกาแฟพร้อมกันตั้งแต่ 2 ตัวขึ้นไปและสามารถค้นพบความแตกต่างได้ยังถือเป็นความสนุกท้าทายอิ่มเอมใจราวกับท่านได้หาสิ่งมีค่าที่หายไปเจอ ไม่ว่าจะคัปปิ้งเพื่ออะไรผมพบว่าคนส่วนใหญ่รวมถึงตัวเองด้วยพูดถึงมันมากกว่าทำ อาจด้วยความที่ต้องจัดเตรียมอะไรๆ อะไรๆ และอะไรๆ ก็ไม่รู้ ดูมันยุ่งยาก ช้อนไม่มี น้ำไม่ร้อน ถ้วยอีก แล้วใครจะล้างให้ ไปๆ มาๆ เลยไม่ทำ ผมบล็อควันนี้ก็เพื่อให้กำลังใจครับ รวมถึงให้กำลังใจตัวเองด้วย จะว่ามันสำคัญอย่างไรนั้นไม่ต้องพูดแล้วเข้าใจกันหมดแล้ว เหลือแต่ทำ คิดแค่ว่าทำได้ยังไง ทำยังไงได้ก็ทำอย่างนั้น ใช้ช้อนอะไรก็ได้ จะแก้วอะไรก็ได้ ไม่ต้องพยายามเหมือนโปรมาก แค่พยายามทำครับ 

ผมไม่มีเครื่องชั่งละเอียดใช้เป็นการส่วนตัวที่จะไว้ชั่งกาแฟ 8.5 กรัมและแก้วที่มีก็ไม่ใช่ 6 ออนซ์ ผมกะเอาให้รสชาติออกพอในแก้วดื่มน้ำที่มีอยู่ บดละเอียดแค่ไหนก็กะเอาอีก เอาว่าไม่รู้สึกเข้มไปหรืออ่อนไปแต่หลักคือเมื่อได้ที่พอดีแล้วหากต้องทำซ้ำผมจะทำเหมือนๆ เดิม เพียงเท่านี้ผมจะชิมกาแฟได้ง่ายและบ่อยขึ้น เหลืองานอย่างเดียวคือล้างแก้ว แต่ถ้ายังขี้เกียจอีกผมจะใช้แก้วกระดาษ แก้วบ้วนก็เป็นแก้วกระดาษหรือพลาสติก ใช้เสร็จแล้วทิ้งไปเลย หมดข้ออ้างครับ ชิมกาแฟได้ทุกเมื่อที่ควรจะต้องชิม ทุกวันนี้ผมต้องคั่วกาแฟต่อครั้ง 7 – 15 แบทช์ หากไม่เกี่ยงงอนอะไรในวันรุ่งขึ้นผมสามารถชิมกาแฟที่คั่วอย่างน้อยแบทช์ละ 1 ตัวอย่างได้อย่างรวดเร็ว

ใครที่ยังขี้เกียจอยู่ผมขอเอาใจช่วย และอย่าลืมใส่ความสนุกลงไปด้วยนะครับ